Doel

Bij de pogingen tot vernieuwing in de na-conciliaire kerk is er zeer veel van de katholieke traditie en geloofsbeleving verloren gegaan. Vaticanum II heeft ruim vijftig jaar geleden verwachtingen opgeroepen die naar de overtuiging van veel katholieken niet bewaarheid zijn. Vele pogingen tot daadwerkelijke vernieuwing moesten mislukken omdat ze niet door een echte religieuze overtuiging gedragen werden. Wij kennen de feiten. Het heeft geen zin bij de tragiek hiervan stil te blijven staan. Bovendien getuigt het van weinig moed. Het leven gaat verder en ook wij moeten voorwaarts gaan.


Als wij willen vernieuwen, dan moeten we proberen die ogenblikken uit het verleden terug te vinden, waarop men het spoor is bijster geraakt. Vandaaruit is een begin mogelijk, die een werkelijke vernieuwing van het geloof in de mens zelf tot doel heeft. Dit zijn de gedachten die achter de opzet van de Dogmatische Unie schuilen.


Het woord "unie" heeft betrekking op het samengaan, het "zich verenigen" in het godsdienstige van gelijkgezinde gelovigen: kleine gemeenschappen die elkaar gevonden hebben in de grondbeginselen van het katholieke Geloof. Deze beginselen zijn te vinden in de katholieke geloofsoverlevering: het dogma en de liturgie. De "unie" ofwel de dogmatische kern van deze gelijkgezinde gelovigen, concentreert zich op het gezamenlijk doorleven van de eschatologie: de leer zoals deze ons in het laatste dogma "Maria met ziel en lichaam in de hemel opgenomen" wordt voorgehouden als het enige en vaste doel in de grillige stromingen van onze tijd.


Eén van de activiteiten van de centra van de Dogmatische Unie is gericht op de catechetische vorming vanuit dit katholieke dogma. Hierbij zullen de perspectieven voor de moraal, die in het dogma van de Tenhemelopneming van Maria, afgekondigd op het Allerheiligenfeest in 1950, als heilsfeit voor onze tijd besloten liggen, bijzonder belicht worden, zodat er voor zeer velen een verwantschap zal bestaan tussen de glorie van deze wereld en de luister van de hemel. Bovendien zullen de centra van de Dogmatische Unie centra zijn, waar de authentieke liturgie van de H.Mis gewaarborgd is.


De aanvallen op het katholieke geloof hebben zich in het bijzonder gericht op de ons overgeleverde vorm en inhoud van het H.Misoffer als hart en bron van ons geloof. Door de zogenoemde "eucharistievieringen" die voortkomen uit het "hominisme", is er mede in naam van de gehoorzaamheid op duivelse wijze enorme schade toegebracht aan het eucharistische geloof van de katholiek ingestelde mensen. De meest wezenlijke opdracht van de Dogmatische Unie is dit verloren gegane eucharistische geloof in het dagelijkse leven van de katholieken in onze tijd, opdat de Kerk in de gemeenschap der heiligen de juiste vernieuwing zal kennen, die God voor onze tijd wil.